Transport
Toruń za czasów zaborczych traktowany był jako jedyne, centralne niejako wrota pomiędzy Wschodem, a Zachodem. Wisłą, a później zbudowaną w r. 1861 pierwszą linią kolejową łączącą ówczesną Rosję z Prusami, a przez nie z Zachodem, szedł cały niemal handel lądowy zagraniczny Rosji. Nic też 
dziwnego, że Toruń w szybkim tempie rozwijał się jako znaczny węzeł kolejowy, jako ważny punkt handlu tranzytowego w kierunku zarówno na zachód (Berlin), jako też na wschód (Prusy Wschodnie) i północ (Gdańsk, Szczecin). Ta właśnie okoliczność sprawiła, że połączenia kolejowe, jakimi rozporządza Toruń są najwygodniejsze, że stał się on centralnym punktem, w którym schodzą się wszystkie niemal ważniejsze linie kolejowe dzisiejszego Pomorza, że jest on jedynym łącznikiem pomiędzy prawobrzeżną częścią naszej dzielnicy a resztą kraju. Wystarczy spojrzeć na mapę połączeń kolejowych Pomorza , by się przekonać, że powiaty, leżące na prawym brzegu Wisły nie mogą pominąć Torunia, wszystkie zaś lewobrzeżne są związane z Toruniem bądź 
bezpośrednio, bądź dogodnymi połączeniami. Nic dziwnego więc, że przez Toruń przejeżdża znaczna ilość pociągów zarówno osobowych dalekobieżnych, jak lokalnych i towarowych. Przez stacje Toruń (Przedmieście, Miasto, Mokre, Szkolną) przejeżdża 138 pociągów osobowych zwyczajnych, 16 pociągów osobowych pospiesznych, 52 pociągów towarowych na dobę. Ogólna więc liczba pociągów przejeżdżających przez stacje toruńskie wynosi 206 pociągów na dobę. Ruch osobowy na stacjach toruńskich przedstawia się w cyfrach, jak następuje: przyjeżdża do Torunia 4800 osób na dobę, wyjeżdża z Torunia 4200 osób na dobę. Ruch towarowy, jako obrót na dworcach toruńskich wyraża się sumą 1900 ton na dobę. Ruch towarowy w porcie (nie uwzględniając portu drzewnego) osiąga przeciętnie cyfrę 1200 ton na dobę. Cyfry te świadczą najwymowniej o żywotności węzła kolejowego w Toruniu, a więc o ważności Torunia, jako ośrodka życia gospodarczego. Transport kolejowy umożliwia rozwój gospodarczy Torunia.
dziwnego, że Toruń w szybkim tempie rozwijał się jako znaczny węzeł kolejowy, jako ważny punkt handlu tranzytowego w kierunku zarówno na zachód (Berlin), jako też na wschód (Prusy Wschodnie) i północ (Gdańsk, Szczecin). Ta właśnie okoliczność sprawiła, że połączenia kolejowe, jakimi rozporządza Toruń są najwygodniejsze, że stał się on centralnym punktem, w którym schodzą się wszystkie niemal ważniejsze linie kolejowe dzisiejszego Pomorza, że jest on jedynym łącznikiem pomiędzy prawobrzeżną częścią naszej dzielnicy a resztą kraju. Wystarczy spojrzeć na mapę połączeń kolejowych Pomorza , by się przekonać, że powiaty, leżące na prawym brzegu Wisły nie mogą pominąć Torunia, wszystkie zaś lewobrzeżne są związane z Toruniem bądź bezpośrednio, bądź dogodnymi połączeniami. Nic dziwnego więc, że przez Toruń przejeżdża znaczna ilość pociągów zarówno osobowych dalekobieżnych, jak lokalnych i towarowych. Przez stacje Toruń (Przedmieście, Miasto, Mokre, Szkolną) przejeżdża 138 pociągów osobowych zwyczajnych, 16 pociągów osobowych pospiesznych, 52 pociągów towarowych na dobę. Ogólna więc liczba pociągów przejeżdżających przez stacje toruńskie wynosi 206 pociągów na dobę. Ruch osobowy na stacjach toruńskich przedstawia się w cyfrach, jak następuje: przyjeżdża do Torunia 4800 osób na dobę, wyjeżdża z Torunia 4200 osób na dobę. Ruch towarowy, jako obrót na dworcach toruńskich wyraża się sumą 1900 ton na dobę. Ruch towarowy w porcie (nie uwzględniając portu drzewnego) osiąga przeciętnie cyfrę 1200 ton na dobę. Cyfry te świadczą najwymowniej o żywotności węzła kolejowego w Toruniu, a więc o ważności Torunia, jako ośrodka życia gospodarczego. Transport kolejowy umożliwia rozwój gospodarczy Torunia.