Rozwój gospodarczy
Toruń, założony w r. 1231, już w rok po powstaniu rządził się prawem magdeburskiem. Od tej też daty rozpoczyna się rozwój tego miasta. Był czas, że nazywano Toruń “Królową Wisły”. I słusznie. Położony nocleg kraków nad rzeką, jedną z najważniejszych arterii wodnych środkowej Europy, znajdował się Toruń na skrzyżowaniu wielu bardzo ważnych dróg lądowych. Ciągnął wszechstronne korzyści ze swego wyjątkowo sprzyjającego położenia, które z biegiem czasu zmieniło się niewiele i które do dziś dnia czyni z Torunia jeden z ważniejszych ośrodków życia Nine Dog Christmas handlowego w Polsce. W czasach, gdy pod ratusz toruński kładziono kamień węgielny, Toruń posiadał o jeden atut więcej, by rozwinąć się wspaniale. Był on miastem granicznym. Prowadził
ożywiony handel z Polską. Stamtąd sprowadzał drzewo, zboże, sól, miód, wosk, wełnę, dostarczał zaś Polsce w zamian bielsko te wszystkie towary, które doń przychodziły drogą wodną via Gdańsk. Śmiało rzec można, że rozwój Torunia, jego rozkwit w początkach istnienia byłby nie do pomyślenia, bez udziału Polski. Polska stworzyła Toruń, ów Toruń, który do dziś dnia imponuje rozmachem rozplanowania i okazałością.
Korzystając pokoje gościnne kraków ze swego uprzywilejowanego stanowiska jako główny punkt wymiany handlowej z Polską, Toruń szybko rośnie, rozszerza sferę swej ekspansji handlowej. Buduje własne okręty, wychodzi poza koryto Wisły. Nawy toruńskie nawigują po morzach dalekich pod osłoną bandery hanzeatyckiej, bo Toruń przystępuje do Hanzy. Pomiędzy Toruniem a Gdańskiem rozpoczyna się walka o wpływy, o sferę ich zasięgu. Już w połowie XIV wieku Toruń uzyskuje prawo składowe. Przywilej ten potwierdzają miastu królowie polscy. W ten sposób Toruń zwycięsko broni swego stanowiska, kardynalnego portu rzecznego, rozdzielnika dóbr, przywożonych morzem do Gdańska i wywożonych przez ten port.
W wieku XV zjawia się nowy konkurent dla Torunia, współzawodnik groźny, bo wyposażony w środki przymusu państwowego. Zakon Krzyżacki staje do walki ekonomicznej z własnymi miastami. Osłabia je wewnętrznie, tamując samorząd, nakłada na nie haracz w postaci sowitych opłat za przywileje, których nie szanuje. Dezorganizuje w ten sposób życie gospodarcze po to, bytem łatwiej dokonywać transakcji handlowych na własny rachunek. Miasta pruskie są podminowane. Widzą swój rychły upadek o ile nie zmienią pana. To je skłania do odegrania wybitnej roli w akcji, przygotowującej przywilej inkorporacyjny który wydał Kazimierz Jagiellończyk.
Toruń w Trzynastoletniej Wojnie odgrywa rolę niemal przodującą. Pokój toruński kończy tę wojnę. Odtąd rozpoczyna się prawdziwy rozwój gospodarczy Torunia. Miasto uzyskuje prawo bicia własnej monety. Dobrobyt ogólny wzrasta. Stopa życiowa mieszkańców Torunia podnosi się. Patrycjat miejski kocha się w zbytku. Powstają w tym okresie budynki, świadczące o zamożności i kulturze mieszczaństwa toruńskiego. Miasto liczy z początkiem XVI wieku 30.000 mieszkańców. Jest większe od ówczesnego Poznania.
ożywiony handel z Polską. Stamtąd sprowadzał drzewo, zboże, sól, miód, wosk, wełnę, dostarczał zaś Polsce w zamian bielsko te wszystkie towary, które doń przychodziły drogą wodną via Gdańsk. Śmiało rzec można, że rozwój Torunia, jego rozkwit w początkach istnienia byłby nie do pomyślenia, bez udziału Polski. Polska stworzyła Toruń, ów Toruń, który do dziś dnia imponuje rozmachem rozplanowania i okazałością.
Korzystając pokoje gościnne kraków ze swego uprzywilejowanego stanowiska jako główny punkt wymiany handlowej z Polską, Toruń szybko rośnie, rozszerza sferę swej ekspansji handlowej. Buduje własne okręty, wychodzi poza koryto Wisły. Nawy toruńskie nawigują po morzach dalekich pod osłoną bandery hanzeatyckiej, bo Toruń przystępuje do Hanzy. Pomiędzy Toruniem a Gdańskiem rozpoczyna się walka o wpływy, o sferę ich zasięgu. Już w połowie XIV wieku Toruń uzyskuje prawo składowe. Przywilej ten potwierdzają miastu królowie polscy. W ten sposób Toruń zwycięsko broni swego stanowiska, kardynalnego portu rzecznego, rozdzielnika dóbr, przywożonych morzem do Gdańska i wywożonych przez ten port.
W wieku XV zjawia się nowy konkurent dla Torunia, współzawodnik groźny, bo wyposażony w środki przymusu państwowego. Zakon Krzyżacki staje do walki ekonomicznej z własnymi miastami. Osłabia je wewnętrznie, tamując samorząd, nakłada na nie haracz w postaci sowitych opłat za przywileje, których nie szanuje. Dezorganizuje w ten sposób życie gospodarcze po to, bytem łatwiej dokonywać transakcji handlowych na własny rachunek. Miasta pruskie są podminowane. Widzą swój rychły upadek o ile nie zmienią pana. To je skłania do odegrania wybitnej roli w akcji, przygotowującej przywilej inkorporacyjny który wydał Kazimierz Jagiellończyk.
Toruń w Trzynastoletniej Wojnie odgrywa rolę niemal przodującą. Pokój toruński kończy tę wojnę. Odtąd rozpoczyna się prawdziwy rozwój gospodarczy Torunia. Miasto uzyskuje prawo bicia własnej monety. Dobrobyt ogólny wzrasta. Stopa życiowa mieszkańców Torunia podnosi się. Patrycjat miejski kocha się w zbytku. Powstają w tym okresie budynki, świadczące o zamożności i kulturze mieszczaństwa toruńskiego. Miasto liczy z początkiem XVI wieku 30.000 mieszkańców. Jest większe od ówczesnego Poznania.